Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
2000/27 E., 2000/188 K. · 26 Mayıs 2000
Künye
| Mahkeme | Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 2000/27 |
| Karar no | 2000/188 |
| Karar tarihi | 26 Mayıs 2000 |
Konu
Bu kararda 1318 sayılı Kanun Geçici Madde 2, 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 140 ve 1318 sayılı Kanun m. 4 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
1318 sayılı Finansman Kanununa 3418 sayılı Kanunla eklenen geçici 2 nci maddesinde; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 10 yıl süre ile geçerli olmak üzere otomobil, kaptıkaçtı, panel, arazi taşıtı ve minibüslerin fabrika, anabayi, bayi, bölge bayi, yetkili satıcı, acente, satıcı ve motorlu araç ticareti yapanlardan, fatura veya benzeri belgeler ile ilk iktisabı veya yurt dışında ithalinin bir defaya mahsus olmak üzere, ek taşım alım vergisine tabi olduğu kurala bağlanmıştır. Davacı adına, 14 seri nolu Taşıt Alım Vergisi Genel Tebliğinin III-a bendindeki "otomobil, kaptıkaçtı, panel, arazi taşıtı ve minibüslerin fabrika, anabayi, bayi, bölge bayii, yetkili satıcı, acente, motorlu araç ticareti yapanlardan veya diğer satıcılardan, fatura, gümrük makbuzu veya benzeri belgelerle, ilk defa iktisabı, yurt dışında iktisap edilerek Türkiye'ye ithali veya yurt dışından getirilip gümrüğe terk edilen veya terk edilmiş sayılan taşıtların ise gümrük idareleri veya Tasfiye İşletmeleri Genel Müdürlüğünce satışı veya tahsisinin bir defaya mahsus olmak üzere ek taşıt alım vergisine tabi olacağı..." hükmünden hareketle vergi tahakkuk ettirilmiştir. 14 sayılı Taşıt Alım Vergisi Genel Tebliğinin söz konusu hükmünün dayanağı Finansman Kanununun geçici 2 nci maddesi olup, bu maddede yurt dışından getirilip gümrüğe terk edilen veya terk edilmiş sayılan taşıtların Tasfiye İşletmeleri Genel Müdürlüğünce satışı veya tahsisinin ek taşıt alım vergisine tabi olduğu yönünde bir düzenlemenin yer almaması karşısında Genel Tebliğde yer alan düzenlemeye göre ek taşıt alım vergisi tahakkuk ettirilerek tahsili, verginin yasallığı ilkesine aykırı düşmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1318 sayılı Kanun Geçici Madde 2
- 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 140
- 1318 sayılı Kanun m. 4
- 1318 sayılı Kanun m. 5
- 1318 sayılı Kanun m. 6
- 3418 sayılı Kanun Geçici Madde 2
- 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi (mülga) m. 687
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.