İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 4. Daire

1998/4810 E., 2000/796 K. · 29 Şubat 2000

Künye

MahkemeDanıştay 4. Daire
Esas no1998/4810
Karar no2000/796
Karar tarihi29 Şubat 2000

Konu

Bu kararda 2822 sayılı Kanun m. 12, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 156 ve 2575 sayılı Danıştay Kanunu m. 24 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Ancak, 213 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na 4369 sayılı Kanun'la eklenen geçici madde 5 ile kayıt dışı çalışan işçilerin kayıt altına alınarak sigortalı işçi çalıştırmayı teşvik etmek ve istihdamın sürekliliğini sağlamak amaçlanmıştır. Bu şekliyle tebliğle getirilen düzenlemenin Kanun'a aykırı olduğunu söylemek mümkün değildir. Kaldı ki, iptal davaları idare tarafından tesis edilen kesin ve yürütülmesi zorunlu işlemlerden dolayı kisisel, meşru ve aktüel bir menfaati ihlal edilenler tarafından açılabilen davalardır. Görüldüğü gibi bu davaların açılabilmesi için genel anlamdaki ehliyet yanında "menfaatin ihlal edilmesi" şeklinde bir şart aranmıştır. Menfaat alakasının sınırı her olayda yargı yerlerince içtihatlarla belirlenir. İhlal edilen menfaatin kişisel olması yanında hukuksal bir durumdan çıkması yani meşru olması ve dava açıldığı zaman ya da dava karara bağlanırken güncelliğini koruması gerekir. Dolayısıyla 29.7.1998 gün ve 23417 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 4369 sayılı Kanunu'nun yayımını izleyen beşinci ayın sonuna kadar işe alınan işçilerle ilgili olan uygulamanın, davanın çözümlendiği tarihte sona ermiş olduğu göz önüne alındığında artık aktüel bir menfatten söz edilemez.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.