Danıştay 7. Daire
1999/416 E., 2000/600 K. · 23 Şubat 2000
Künye
| Mahkeme | Danıştay 7. Daire |
| Esas no | 1999/416 |
| Karar no | 2000/600 |
| Karar tarihi | 23 Şubat 2000 |
Konu
Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49, 1615 sayılı Kanun m. 176 ve 1615 sayılı Kanun m. 118 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Gümrük Kanununun 175'inci maddesine göre mücbir sebebin mevcut olması durumunda ek süre istenebileceği; mücbir sebebin süresinin de kanunda bir yıl olarak belirlendiği; Kanunun belirlediği bir yıllık süreden 15 ay fazla bir zaman ek süre kullanılmasının iktisadi olayların tabii akışına aykırı düştüğü, istisnai hallerde ek süre verilmiş olması, ek süre talebinin her zaman karşılanacağı anlamına gelmediğinden, idarenin, davacı Şirket hakkında tesis ettiği işlemin yerinde olduğu; söz konusu dilekçelerin dışında, ek süreye yapılan itirazların da, Gümrük Kanununun 78'inci maddesinde sayılan itiraz sebepleri arasında bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarece reddedildiğinden, yasal faizin süresinde ödenmemesi nedeniyle düzenlenen ödeme emrinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle reddeden ... Vergi Mahkemesinin ... gün ve E:...; K:... sayılı kararının; ek süre talebi incelenmeden işlem tesis edildiği, mücbir sebebin nazara alınmadığı; teşvik belgesi kapsamında ithali yapılan eşyaya ilişkin taahhütlerin, firma sahibinin ölümü nedeniyle yerine getirilmediği ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 1615 sayılı Kanun m. 176
- 1615 sayılı Kanun m. 118
- 1615 sayılı Kanun m. 175
- 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 175
- 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 78
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.