İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 8. Daire

1998/488 E., 2000/2238 K. · 27 Mart 2000

Künye

MahkemeDanıştay 8. Daire
Esas no1998/488
Karar no2000/2238
Karar tarihi27 Mart 2000

Konu

Bu kararda 178 sayılı KHK m. 13, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ve 3202 sayılı Kanun m. 3 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Anılan mevzuat hükümlerinden, köy içme sularının tahsisi hakkında önceden DSİ Genel Müdürlüğüne ait olan yetkinin sonradan çıkan kanunla Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğüne verildiği, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün bu konudaki yetkisinin de, ancak bir köyde bulunan içme suyunun başka bir köye veya bağlı yerleşim birimine tahsisine ilişkin olduğu, köy içme suyunun belediye teşkilatı bulunan yere tahsisinde bir yetkisinin bulunmadığı görülmektedir. Diğer yandan, 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 19.6.1994 gün ve 543 sayılı KHK'nin 6. maddesi ile değişik 13/d maddesinde, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden kamu hizmeti için kullanılması gerekli olanları genel, katma ve özel bütçeli idarelere tahsis etmek Milli Emlak Genel Müdürlüğü görevleri arasında sayılmış, bu yetkiye istinaden Milli Emlak Genel Müdürlüğünce çıkarılan 31.3.1995 tarih ve 1995/6 sayılı Genelge ile tahsiste uygulanacak yöntem belirlenmiştir. Bu durumda, dava konusu olayda köy hudutları içindeki kaynak suyunun … Belediyesine tahsisine 178 sayılı KHK'nin değişik 13/d maddesi uyarınca Milli Emlak Genel Müdürlüğü yetkili bulunduğundan, bu konuda Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün yetkili olduğu yolundaki idare mahkemesi kararında mevzuata uyarlık bulunmamaktadır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.