İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 10. Daire

1997/5359 E., 2000/1459 K. · 12 Nisan 2000

Künye

MahkemeDanıştay 10. Daire
Esas no1997/5359
Karar no2000/1459
Karar tarihi12 Nisan 2000

Konu

Bu kararda 6570 sayılı Kanun m. 12, 3091 sayılı Kanun m. 20 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 anılmaktadır.

Karardan

6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanunun 12.maddesinin son fıkrasında, bu yasa kapsamındaki taşınmazların fuzuli şagilleri hakkında 5917 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasının istenebileceği öngörülmüştür. 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyedliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkında Kanunun 20.maddeleriyle 5917 sayılı Gayrimenkule Tecavüzün Def'i Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılarak bu Kanunun yerini söz konusu 3091 sayılı Kanun almıştır. 3091 sayılı Yasanın Uygulama Şekil ve Esaslarına Dair Yönetmeliğin 15.maddesinde ise, konut, dükkan, depo, ahır gibi damlı yapılarda bu Kanunun uygulanabilmesi taşınmazın fuzulen işgal edilmiş olmasına bağlı kılınmıştır. Yukarıdaki hükümlerin birlikte değerlendirilmesinden, 6570 sayılı Yasa kapsamındaki taşınmaz mallarla ilgili 3091 sayılı Yasa uygulamasında hakkında şikayette bulunulanın fuzuli şagil durumunda olup olmadığı önem taşımaktadır. Bu durumda, olayda fuzuli işgal olup olmadığının tespit edilerek bir karar verilmesi gerekirken, mal sahibinin kiraya verdiği taşınmaz üzerinde zilyedliği bulunmadığından bahisle müdahalenin meni yolunda yaptığı başvurunun reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle işlemin iptali yolunda verilen İdare Mahkemesi kararında isabet görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.