İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 4. Daire

2001/4737 E., 2002/6294 K. · 30 Aralık 2002

Künye

MahkemeDanıştay 4. Daire
Esas no2001/4737
Karar no2002/6294
Karar tarihi30 Aralık 2002

Konu

Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Mükerrer Madde 75 ve 4369 sayılı Kanun m. 81 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Uyuşmazlık 1998 ve 1999 yıllarına ilişkin olup, 17.12.1999 tarihinde ödenmesine karar verilen ve 2000 yılında ödenen kar payları için uygulanacak vergi alacağı oranının ne olacağına ilişkin bulunmaktadır. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun vergi alacağını düzenleyen mükerrer 75 inci maddesinde; "Tam mükellefiyete tabi kurumlarca; tam mükellefiyete tabi gerçek kişilere dağıtılan kar payının,.... (4369 sayılı Kanunun 81/c-6 maddesiyle değiştirilen ibare yürürlük 1.1.2000 tarihinden sonra elde edilen kar paylarına uygulanmak üzere Yürürlük 29.7.1998) 1/5'i bunların vergi alacağını teşkil eder" hükmü getirilmiştir. Dosyanın incelenmesinden; yükümlüye, 1998 yılı kar payının ödenmesine 17.12.1999 tarihinde karar verildiği ve 1998 kar payı ile birlikte 1999 yılı kar payınında 2000 yılında ödendiği, buna ilişkin beyannamenin verilmesi esnasında davalı idarece kar paylarına uygulanacak vergi alacağı oranının 1/5 olduğunun bildirilmesi üzerine, davacının almış olduğu kar paylarının ait olduğu yıllar itibariyla ve dağıtılmasına karar verildiği tarihe göre vergi alacağının 1/3 olarak uygulanması gerektiği ihtirazi kaydı ile beyannamesini vererek fazla tahakkukun kaldırılması istemiyle dava açtığı anlaşılmıştır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.