Danıştay 4. Daire
1990/2593 E., 1993/138 K. · 18 Ocak 1993
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 1990/2593 |
| Karar no | 1993/138 |
| Karar tarihi | 18 Ocak 1993 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 48, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 47 ve 2574 sayılı Kanun m. 11 anılmaktadır.
Karardan
Anılan madde hükmünde belirtildiği üzere, bir takvim yılı içinde alınan taşıma ücreti tutarının maddede öngörülen miktarı aştığının gerçeğe uygun biçimde tesbiti zorunlu bulunmaktadır.Her ne kadar, davacının beyanına dayanılarak ortalama günlük hasılat tutarı üzerinden yıllık hasılat miktarı hesaplanmışsa da; bir motorlu kara nakil vasıtasının yıl boyunca bakım ve tamiri yapılmadan aralıksız çalıştırılması olanaksızdır. Bakım ve tamir gibi zorunlu haller dışında yıl içinde çalışılan günlerin kesin olarak saptanmamış olması,tahmini günlük ortalama hasılata göre yıllık hasılat hesaplanması ve bu şekilde belirlenen yıllık taşıma ücreti tutarı varsayıma dayalı olup, yıllık gayrisafi hasılatı yansıtmaması nedeniyle davacının götürü usule tabi olmanın özel koşullarını kaybettiğinden söz etmek mümkün değildir. Öte yandan, davacının daha önce ortaklık halinde Kamyon ve Otobüs işletmeciliğinden dolayı gerçek usulde gelir vergisi mükellefi olması ve ortaklıktan ayrıldıktan sonra yeniden mükellefiyet tesis ettirerek kendi başına minibüs işletmeciliği faaliyetinde bulunması ortaklık halindeki işletmenin devamı olarak kabul edilemiyeceğinden bu nedenle de gerçek usulde vergilendirilmesi yerinde değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 48
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 47
- 2574 sayılı Kanun m. 11
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.