İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 3. Daire

1993/217 E., 1994/954 K. · 29 Mart 1994

Künye

MahkemeDanıştay 3. Daire
Esas no1993/217
Karar no1994/954
Karar tarihi29 Mart 1994

Konu

Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 111, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 42 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 43 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Esas olan, yükümlülerin hasılat ve gider farkını teşkil edecek olan gerçek gelirleri üzerinden vergilendirilmesidir. Ortalama kar haddi esası ile gerçek gelirin beyan edilip edilmediğinin kontrolünün sağlanması ve ortalama kar haddi esasına göre vergileme ile de, beyan edilecek gelirin gerçeğe en yakın biçimde kavranılması amaçlanmıştır. Bu nedenle yükümlü tarafından beyan edilen kazancın, ortalama kar haddine göre hesaplanan miktardan düşük bulunması halinde, yükümlülere bu farkı izah etme imkanı tanınmakta, haklı nedenlere dayanan izahlar düşüklük nedeni olarak kabul edilmektedir. öte yandan mükellefler, ilgili dönemde tutmuş oldukları defter kayıtlarına göre kazançlarını beyan etmek durumunda olduklarından, beyandan sonra uygulanacak ortalama kar hadlerine ait cetvellerin geç ilan edilmiş olması, ekonomik duruma ve piyasanın şartlarına göre tayin edilen oranların geçerli olduğu vergilendirme dönemleri için uygulanmasına engel teşkil etmemektedir. 30.4.1992 tarih ve 21214 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve 1991 yılını da kapsayan ortalama kar hadleri cetvelinde gösterilen oranlar esas alınarak bulunan matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatın, cetvelin beyan dönemi geçtikten sonra yayınlandığı gerekçesiyle terkininde isabet görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.