Danıştay 4. Daire
1993/1255 E., 1994/4029 K. · 30 Haziran 1994
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 1993/1255 |
| Karar no | 1994/4029 |
| Karar tarihi | 30 Haziran 1994 |
Konu
Bu kararda 5422 sayılı Kanun Geçici Madde 10, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu Geçici Madde 10 ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 38 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Olayda, davacı sigorta şirketi, 1989 yılı içinde sattığı iştirak hisselerinden dolayı elde ettiği kazancını Kurumlar Vergisi Kanununun geçici 10 uncu maddesinden yararlanarak sermayesine ilave sırasında, bu satış nedeniyle doğan ve beyan edilerek ödenmesi gereken banka ve sigorta muameleleri vergisini beyan etmemiş, bu vergileri 1990 yılı içinde pişmanlık hükümlerinden yararlanarak ödemiş ve ödediği bu vergileri kanunen kabul edilmeyen giderler arasında göstererek ilgili yıl kazancından da tenzil etmemiştir. Her nekadar satış işleminin gerçekleşmesiyle banka ve sigorta muameleleri vergisini doğuran olay meydana gelmiş ise de, tahakkuk etmemiş olan bu verginin, satış bedelinden, dolayısıyla, istisna edilecek miktardan düşülmesi mümkün değildir. Öte yandan, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 38 inci maddesinde, bilanço esasına göre ticari kazancın, teşebbüsteki öz sermayenin hesap dönemi sonunda ve başındaki değerleri arasındaki müsbet fark olduğu, ticari kazancın bu suretle tespit edilmesi sırasında bu Kanun'un 40 ve 41 inci maddeleri hükümlerine uyulacağı ifade edildikten sonra 40 ıncı maddenin 6 ıncı bendinde de, gider vergilerinin safi kazancın tespitin de gider olarak indirileceği öngörüldüğü cihetle, banka ve sigorta muameleleri vergisinin bilança karından indirileceği tabiidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.