Danıştay 10. Daire
1992/2679 E., 1994/554 K. · 10 Şubat 1994
Künye
| Mahkeme | Danıştay 10. Daire |
| Esas no | 1992/2679 |
| Karar no | 1994/554 |
| Karar tarihi | 10 Şubat 1994 |
Konu
Bu kararda 5442 sayılı Kanun m. 11, 2634 sayılı Kanun m. 20 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 anılmaktadır.
Karardan
Ankara Emniyet Müdürlüğü Ruhsat İşleri Şube Müdürlüğü yazısı üzerine Ankara Valiliğince onaylanan turistik belgeli yerlerin kapanma saatinin 04.00 olarak belirlenmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan dava sonunda, ...İdare Mahkemesince 5442 sayılı İl İdaresi Kanununun 11.maddesi ile Valilere suç işlenmesini önlemek kamu düzen ve güvenini korumak için gerekli tedbirleri alma konusunda yetki verildiği, dava konusu yerlerin umuma açık eğlence yeri olup içki verildiğinin tartışmasız olduğu, açılış ve kapanış saatlerinin tayin yetkisinin valilere ait bulunduğu, her ne kadar davacı 2634 sayılı Yasanın 20.maddesi uyarınca bu yerlerin açılış ve kapanış saatlerinin Turizm Bakanlığının tesbite yetkili olduğunu ileri sürmekte ise de, bu maddenin açılış ve kapanış saatlerini Bakanlığın tesbit edeceği şeklinde bir hükmün içermediği, turizm işletme belgelerinde de çalışma sürelerinin belirtilmediği gerekçeleriyle davanın reddi yolunda verilen …tarih ve … sayılı kararın, davacı tarafından, valiliğin turistik belgeli olan işyerlerinin dışındaki içki ruhsatına haiz işyerlerinin açılış ve kapanış saatlerini tesbite yetkili olduğu, 2634 sayılı yasanın 20.maddesinin yanlış yorumlandığı, yasa tabirinin çalışma saatleri olduğu, açılış ve kapanışında bu cümlenin içinde bulunduğu gerekçeleriyle temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.