Danıştay 13. Daire
2005/213 E., 2005/1558 K. · 16 Mart 2005
Künye
| Mahkeme | Danıştay 13. Daire |
| Esas no | 2005/213 |
| Karar no | 2005/1558 |
| Karar tarihi | 16 Mart 2005 |
Konu
Bu kararda 3984 sayılı Kanun m. 22, 3894 sayılı Kanun m. 8 ve Anayasa m. 124 anılmaktadır.
Karardan
Yukarıda yer verilen düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, hem Avrupa Sınırötesi Televizyon Sözleşmesi, hem de 3894 sayılı Yasa'da" Tedavi ve rehabilitasyon kurum ve kuruluşlarının verdikleri hizmetler"in reklâmlarının yapılamayacağına ilişkin bir sınırlama bulunmadığı halde, dava konusu Yönetmelik hükmü ile dayanağı üst hukuk kuralarına aykırı düzenleme yapılarak reçete ile satışına izin verilen ilaç ve tedavilerin reklâmına getirilen yasaklamanın genişletilerek, dürüst, gerçeği yansıtan ve doğrulanması mümkün unsurlardan oluşacak ve ferdin zarardan korunması gereklerine uygun şekilde reklamı mümkün olan tedavi ve rehabilitasyon kurum ve kuruluşlarının verdikleri hizmetlerin de yasak kapsamına alındığı görülmektedir. Belirtilen bu duruma göre, dava konusu Yönetmeliğin düzenleniş amacına aykırı olarak ,üst hukuk kurallarında öngörülen çerçeve ve yetkiyi aşar nitelikte düzenleme getirildiği, bu haliyle de hukuka aykırı olduğu sonucuna varılmaktadır. Öte yandan, davalı idare tarafından referans olarak sunulan ... sayılı " Sınır Tanımayan Televizyon Direktifi'nin ... sayılı 30 Haziran 1997 tarihinde yapılan değişiklik sonrası halinde de dava konusu yönetmelik hükmüne dayanak alınabilecek bir düzenleme bulunmadığı gibi ,Özel Hastaneler Yönetmeliğindeki düzenlemenin de dava konusu Yönetmelik düzenlemesinin nedeni olamayacağı açıktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 3984 sayılı Kanun m. 22
- 3894 sayılı Kanun m. 8
- Anayasa m. 124
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.