İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 1. Daire

2004/676 E., 2004/479 K. · 23 Aralık 2004

Künye

MahkemeDanıştay 1. Daire
Esas no2004/676
Karar no2004/479
Karar tarihi23 Aralık 2004

Konu

Bu kararda 2575 sayılı Danıştay Kanunu m. 23, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 110 ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 121 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Görüldüğü üzere, 657 sayılı Kanunda ve anılan Yönetmelikte sicil raporlarının önemi vurgulanmış, bu raporların kaybolabileceği yolunda hiçbir olasılık öngörülmeyerek bu hususa ilişkin yasal düzenlemeye yer verilmemiştir. Gerek bu raporların düzenlenmesi, gerekse raporların muhafazasıyla ilgili olarak sorumlular yönünden yoruma meydan bırakmayacak açıklıkta mevzuatta gerekli düzenlemeler yapılmış iken, kaybolması halinde ne gibi işlemler yapılacağının belirtilmemiş olması, bu durumun yasa koyucu tarafından kabul edilemez olarak görüldüğünün açık ifadesidir. Öte yandan, sicil raporları kaybolan personelin mevcut hukuki durumlarını korumaları gerektiği, kaybolan sicil raporları nedeniyle geriye dönük sicil ihyasının mümkün olmadığı, bu durumdaki kişilerin menfaatlerini ihlal edecek şekilde haklarında tesis edilecek işlemler aleyhine yargı yoluna başvurma haklarının bulunduğu da açıktır. Açıklanan nedenlerle, sicil raporları kaybolan Devlet memurları hakkında geriye dönük sicil düzenlenmesinin mümkün olmadığı, mevcut özlük haklarının korunması gerektiği sonucuna ulaşılarak dosyanın Danıştay Başkanlığına sunulmasına 23.12.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.