Danıştay 8. Daire
2003/2824 E., 2004/822 K. · 23 Şubat 2004
Künye
| Mahkeme | Danıştay 8. Daire |
| Esas no | 2003/2824 |
| Karar no | 2004/822 |
| Karar tarihi | 23 Şubat 2004 |
Konu
Bu kararda 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu m. 8, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ve 2634 sayılı Kanun m. 33 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu duruma göre, turizm işletme belgesine sahip işyerleri de 2559 sayılı Yasa kapsamında denetime tabi olduğundan, mülki amirlikçe mevzuatta öngörülen koşullara uymamaları halinde bir taraftan gerekli kolluk yaptırım ve önlemini alırken, diğer taraftan 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu hükümleri uyarınca işlem tesisi için Turizm Bakanlığına bilgi verilmesinin yetki yönünden zorunlu olduğu açıktır. Dosyanın incelenmesinden, dava konusu restaurantın, lokanta kısmını da içine alacak şekilde Turizm Bakanlığınca verilmiş 3.10.1996 gün ve 6474 sayılı Turizm İşletmesi Belgesinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, polisin güvenlik ve asayiş açısından tesislerde yapacağı denetime dayanılarak Turizm Bakanlığınca 2634 sayılı Yasa uyarınca işlem tesis edilebileceğinden İdare Mahkemesince dava konusu yere verilen Turizm İşletme Belgesinin iptal edilip edilmediği hususu saptandıktan sonra doğacak duruma göre karar verilmesi gerekmekte iken, bu durum açıklığa kavuşturulmaksızın verilen kararda hukuka uyarlık bulunmamaktadır. Öte yandan, yabancı uyruklu bayanların Asayiş Şube Müdürlüğünde verdikleri ifadeden başka hiçbir somut bilgi ve belgeye dayanılmadan işyerinin lokanta vasfını kaybedip, Pavyon gibi çalıştığı sonucuna ulaşılması da eksik bir inceleme mahsulü olduğundan, eksik incelemeye dayalı tespitin de hukuka aykırı olduğu kuşkusuzdur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.