Danıştay 9. Daire
1991/1800 E., 1991/4139 K. · 11 Aralık 1991
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 1991/1800 |
| Karar no | 1991/4139 |
| Karar tarihi | 11 Aralık 1991 |
Konu
Bu kararda 3332 sayılı Kanun m. 14, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu Geçici Madde 10 ve 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 57 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu madde hükümlerinden, şirket aktifinde kayıtlı taşınmazların satışın danh dolayı elde edilen karın tamamının öngörülen sürede ödenmiş sermayeye dönüştürülmesi halinde harç istisnasından yararlanabileceği, kazancın tamamının öngörülen sürede ödenmiş serlayeye dönüştürülmemesi halinde ise sadece ödenmiş sermayeye isabet eden harcın bu istisnadan yararlanabileceği anlaşılmaktadır. Olayda, şirketin aktifinde kayıtlı taşınmazın satılması sonucunda satış karından şirketin borçları düşüldükten sonra kalan kısmın sermayeye ilave edildiği tartışmasız olduğundan, yukarıda anılan madde hükümleri gereğince sadece ödenmiş sermayeye harç istisnası uygulanması, ödenmemiş sermayeye isabet eden tapu harcının ise tahsil edilmesi gerekeceğinden, idarece, ödenmemiş sermayeye isabet eden tapu harcının yükümlü şirketten istenilmesinde ve tarhiyatın vergi mahkemesince onanmasında yasalara aykırılık bulunmamaktadır. Kaçakçılık cezasına gelince; Taşınmazların iflas idaresince açık arttırma yoluyla satılması, gayrimenkul satış karından şirketin borçları düşüldükten sonra kalan meblağın şirket sermayesine ilave edilmesi hakkında Asliye Ticaret Mahkemesince karar verilmiş olması karşısında, olaya kaçakçılık cezası uygulanması mümkün olmadığından, vergi mahkemesince kaçakcılık cezasının onanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.