Danıştay 7. Daire
1997/3440 E., 1998/4582 K. · 17 Aralık 1998
Künye
| Mahkeme | Danıştay 7. Daire |
| Esas no | 1997/3440 |
| Karar no | 1998/4582 |
| Karar tarihi | 17 Aralık 1998 |
Konu
Bu kararda 197 sayılı Kanun m. 2, 197 sayılı Kanun m. 9 ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 55 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Buna göre; motorlu taşıtın, 197 sayılı Kanunun 2'nci maddesinin 7'nci bendi uyarınca verilen yetkinin kullanılması sonucu lüks sayılması halinde, bu değişikliğe paralel olarak Kanunun 9'uncu maddesi uyarınca tahakkuk ve tebliğ edilmiş sayılacak olan verginin, mükellefine ayrıca ihbarname ile duyurulmasına gerek olmayacağı sonucuna varılmaktadır. Nitekim; 9'uncu maddenin, tarh olunan verginin bir defaya mahsus olmak üzere mükelleflere ihbarname ile tebliğ olunacağı yolundaki hükmünün, 3505 sayılı Kanununun 26'ncı maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olması da, varılan sonucu doğrular niteliktedir. Mahkemece, tarhiyat aşamasına ilişkin bulunan davacı iddialarının, ödeme emrine karşı ileri sürülebilecek hususlardan hiçbirisine girmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yukarıda da açıklandığı üzere, kanunen tahakkuk ve tebliğ edilmiş sayıldığından vadesinde ödenmemesi üzerine doğrudan ödeme emri ile istenilen verginin, tarhiyat aşamasıyla ilgili olarak davacıya herhangi bir tebligat yapılmaması hususu göz önünde bulundurulduğunda, ödeme emrine karşı açılan davada, davacı iddialarının "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği tabiidir. Bu durumda; motorlu taşıtlar vergisini konu edinen ödeme emrine karşı açılan dava hakkında davacının iddiaları incelenerek karar verilmesi gerekirken, açıklanan gerekçeyle verilen mahkeme kararında isabet görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.