Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
1999/2 E., 1999/482 K. · 12 Kasım 1999
Künye
| Mahkeme | Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 1999/2 |
| Karar no | 1999/482 |
| Karar tarihi | 12 Kasım 1999 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 354, 3239 sayılı Kanun m. 27 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 227 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Özel usulsüzlük cezası ile işyeri kapatma cezası ayrı ayrı idari işlemler oldukları gibi V.U.K.nun 354. maddesinde, işyeri kapatma cezasının uygulanması için özel usulsüzlük cezalarının kesinleşmesi şartına yer verilmediğinden ve bu maddede bir yılda üç kez belge düzenine uymama durumunun tespiti halinde işyeri kapatma cezasının uygulanabileceği belirtildiğinden işyeri kapatma cezasına karşı açılan davada, belge düzenine uyulmadığı hakkındaki tespitlerin doğruluğunun ve hukukiliğinin tartışılabilirliği açıktır. Diğer bir deyimle, bu davada özel usulsüzlük cezasının kesinleşip kesinleşmediği değil, yükümlüce imzalı yoklama tutanağıyla yapılan tespitin, dolayısıyla, işyeri kapatma cezasına neden olan fillerin incelenmesi mümkün ve zorunlu olup, dosyanın incelenmesinden, anılan tutanaklarda sevk edilen malın miktarının eksik yazıldığı ve bu husus belgelerin hiç düzenlenmediği sonucunu doğurmadığından üç kez belge düzenine uyulmaması şartının gerçekleşmediği sonucuna varılmıştır. Bu durumda, işyeri kapatma cezası uygulanmasına ilişkin işlemi iptal eden Vergi Mahkemesi kararında yasaya aykırılık görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 354
- 3239 sayılı Kanun m. 27
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 227
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 230
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 353
- 4108 sayılı Kanun m. 8
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.