Danıştay 4. Daire
1999/967 E., 1999/4789 K. · 20 Aralık 1999
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 1999/967 |
| Karar no | 1999/4789 |
| Karar tarihi | 20 Aralık 1999 |
Konu
Bu kararda 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 8, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 75 ve 4108 sayılı Kanun m. 22 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
4108 sayılı kanunun 22 nci maddesiyle yapılan ve 2.6.1995 tarihinden itibaren yürürlüğe giren değişiklikle sadece Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 8 inci maddesinin 1 ve 6 numaralı bentlerine göre kurumlar vergisinden müstesna tutulan kazançlar tevkifat matrahının hesaplanmasında kurum kazancından düşülecektir. 3946 sayılı Kanunun yürürlükte bulunduğu 1994 yılında yatırım indiriminin menkul sermaye iradı matrahına dahil edilemeyeceği belirtilmişken yapılan değişiklik sonucu yatırım indirimi tevkifat matrahına dahil edilmiştir. Buna göre kurumların indirim ve istisnalar düşülmeden önceki kurum kazancından hesaplanan kurumlar vergisi ile varsa iştirak kazançları, yatırım fonları katılma belgeleri ve yatırım ortaklıklarının hisse senetlerinden elde edilen kar payları düşüldükten sonra kalan kısım, menkul sermaye iradı sayılacak, 94 üncü maddenin 6/b bendi uyarınca tevkifata tabi tutulacaktır. Bu itibarla yatırım indirimi nedeniyle kurumlar vergisi doğmayan davacı şirket adına yatırım indirimi tutarı üzerinden hesaplanan vergi ve fon payında kanuna aykırılık bulunmadığından aksi yöndeki mahkeme kararında isabet görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 8
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 75
- 4108 sayılı Kanun m. 22
- 5422 sayılı Kanun m. 14
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Ek Madde 1
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 94
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 94
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.