İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 4. Daire

1998/3696 E., 1999/3546 K. · 14 Ekim 1999

Künye

MahkemeDanıştay 4. Daire
Esas no1998/3696
Karar no1999/3546
Karar tarihi14 Ekim 1999

Konu

Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 50 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 anılmaktadır.

Karardan

Dosyanın incelenmesinden, gerçek usulde gelir vergisi mükellefi olarak saat-parfümeri alım-satım işi ile uğraşan davacının 1991 yılında bu işyerini terk ederek … Pazarında aynı işle uğraşmaya başladığı ve 8.11.1991 tarihinden itibaren adına götürü usulde mükellefiyet tesis edildiği, daha önceden gerçek usulde mükellefiyetinin bulunduğunun tesbit edilmesi üzerine de 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 50 inci maddesine göre uyuşmazlık konusu dönem için re'sen gerçek usulde mükellefiyet tesis edilerek, takdir komisyonunca takdir edilen matrah üzerinden adına gelir vergisi tarhiyatının yapıldığı anlaşılmıştır. 193 sayılı Kanunun belirtilen 50. maddesinde gerçek usulde mükellefiyet tesis ettirenlerin aynı işe devam ettikleri sürece bu usulden dönemeyeceklerinin belirtildiği ve burada aynı işten kastın aynı işyerinde işe devam etmek değil, aynı faaliyet konusunu devam ettirmek olduğu dikkate alındığında işyerini değiştiren ancak faaliyet konusunu değiştirmeyen davacı adına gerçek usulde mükellefiyet tesisinde yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Ancak, davacının faaliyetinin bulunup, bulunmadığı, faaliyette bulundu ise matrahın gerçeğe en yakın şekilde tesbit edilmesi gerekirken, bu hususlar incelenmeden verilen mahkeme kararında isabet görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.