İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 3. Daire

1988/1878 E., 1989/405 K. · 15 Şubat 1989

Künye

MahkemeDanıştay 3. Daire
Esas no1988/1878
Karar no1989/405
Karar tarihi15 Şubat 1989

Konu

Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 40, 5442 sayılı Kanun m. 13 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 anılmaktadır.

Karardan

5442 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 13.maddesinin atıfta bulunduğu 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 40/1.maddesi uyarınca ticari kazancın elde edilmesi ve idamesi için yapılan genel giderlerin Kurumlar Vergisi matrahının tesbitinde masraf olarak indirilmesi mümkün bulunmaktadır. Olayda, davacı şirketin 1986 yılı bilançosunda görünen 40.774.283.77 TL.karından 3.631.000 liranın personele ikramiye olarak ödenmesine 31.3.1987 tarihinde karar verildiği ve bu karara istinaden ödenecek ikramiye tutarının yevmiye defterinin 43 sayfasının 58.sırasında "ödenecek İşçi İstihkakları" hesabına alacak kaydedildiği ve Mayıs, Ağustos ayın da olmak üzere iki taksitte ödendiği anlaşılmaktadır. Olayın özelliği nedeniyle, dönem hesaplarının kapanmasından ve kesin olarak kar/zararın belirlenmesinden sonra genel kurul veya ortaklar kararı ile temettü ikramiyesi ödenmesine karar verilebileceğinden; bu tür ödemelerin ilgili dönem kayıtlarında yer alması olanaksızıdır. Ancak; söz konusu ikramiyelerin Kurumlar Vergisi beyannamesinin verileceği sürenin sonuna kadar şirket organınca dağıtım kararı alınmış olması halinde yukarıda açıklanan Gelir Vergisi Kanununun 40/1.maddesi hükmü uyarınca ilgili dönem Kurumlar Vergisi matrahının tesbitinde masraf olarak indirilmesinin kabulü gerekmektedir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.