Danıştay 4. Daire
1988/3120 E., 1989/2588 K. · 7 Haziran 1989
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 1988/3120 |
| Karar no | 1989/2588 |
| Karar tarihi | 7 Haziran 1989 |
Konu
Bu kararda 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 24, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 75 ve 5422 sayılı Kanun m. 24 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu durumda, dar mükellef kurumların Türkiye'de elde ettikleri ve anılan kararname kapsamına giren menkul sermaye iratlarının, kendi devletlerinde herhangi bir nisbette vergilendirilmesi halinde, bu kazançların Türkiye'de de aynı oranda (% 20 yi geçmemek üzere) vergilendirilmesi öngörülmüş olup, ancak anılan menkul sermaye iratlarının tevkifata tabi tutulmaması elde eden yabancı kurumun kendi ülkesinde vergi mevzuaatı uyarınca vergilendirilmemesi koşuluna bağlanmıştır. Davacı kurumun uyuşmazlığa konu edilen verginin beyanı tarihinde Genel Tebliğde öngörülen nitelikte bir belgeyi sağlayıp ibraz etmediği anlaşılmaktadır. Davacının daha sonra 29 sayılı Kurumlar Vergisi Genel Tebliği uyarınca İsveç Vergiler Genel Müdürlüğünden aldığı yazıda ise, yabancı ortağın payına düşen gelirin kendi ülkesindeki vergi kanunlarına göre muafiyet ve istisna hükümleri çerçevesinde vergi dışı tutulduğundan söz edilmemektedir. Bu belgede yabancı kurum'un başvurusu üzerine İsveç Vergi İdaresinin kendi kanunlarına göre tanınan yetkiye dayanılarak, bir idari kararla, sırf bu kuruma muafiyet tanınmaktadır. Bu durumda, İsveç yasalarında söz konusu gelirler için genel bir muafiyet hükmü bulunmadığı, Türkiye'deki uygulama nedeniyle vergi dışı kalabilmek için söz konusu belgenin sağlanabildiği sonucuna ulaşılmakla, uyuşmazlığa konu edilen verginin anılan kararname kapsamında değerlendirilmesine olanak görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.