Danıştay 10. Daire
1987/813 E., 1989/1908 K. · 1 Kasım 1989
Künye
| Mahkeme | Danıştay 10. Daire |
| Esas no | 1987/813 |
| Karar no | 1989/1908 |
| Karar tarihi | 1 Kasım 1989 |
Konu
Bu kararda 2886 sayılı Kanun m. 78 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 anılmaktadır.
Karardan
2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 78.maddesinde, ilaç temini konusunda, idareler ile eczaneler arasında yapılacak anlaşmalarda uyulması gereken esas ve usullerin Maliye ve Gümrük Bakanlığınca tespit edileceği hükme bağlanmış, bu hüküm uyarınca Maliye ve Gümrük Bakanlığınca düzenlenerek 2.1.1986 gün ve 18976 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 1986 yılı Bütçe Uygulama Talimatının 4.maddesinin 2.bendinde de, Devlet Memurlarının Tedavi Yardımı ve Cenaze Giderleri Yönetmeliği gereğince kurumlarınca ilaç ve gereçlerinin sağlanmasının mümkün olmadığı hallerde; tüm kurum ve kuruluşların öenek anlaşmadaki bütün şartları ve enaz % 3 oranında indirim yapmayı kabul eden her eczane ile anlaşma yaparak ilaç temini yoluna gitmelerinin uygun görüldüğü açıklanmıştır. Bu haliyle, kamu idareleri ile eczaneler arasında ilaç temini konusunda yapılacak anlaşmaların esas ve usulleri 2886 sayılı Yasanın bir istisnası olarak özel biçimde düzenlenmiş ve yasal düzenlemelerle belirlenen asgari şartları kabul eden her eczane ile kurumların anlaşma yapmaları zorunlu kılınmıştır. Dolayısıyla, asgari şartları kabul eden eczanelerin takası ile anlaşma yapılması zorunlu olduğundan, enaz indirim oranı olan % 3 den daha fazla indirim yapan eczane bulunduğu gerekçesiyle sadece bu eczane ile anlaşma yapılıp, diğerleri ile anlaşma yapılmaması konusunda idarelerin takdir hakkı bulunmadığından, davacının isteğinin reddi yolunda tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.