Danıştay 1. Daire
1990/30 E., 1990/46 K. · 29 Mart 1990
Künye
| Mahkeme | Danıştay 1. Daire |
| Esas no | 1990/30 |
| Karar no | 1990/46 |
| Karar tarihi | 29 Mart 1990 |
Konu
Bu kararda 2464 sayılı Kanun m. 81, 1512 sayılı Kanun m. 1 ve 1512 sayılı Kanun m. 3 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Diğer taraftan; 1580 sayılı Belediye Kanununun belediyelerin görevlerini belirleyen 15.maddesinin 3.fıkrasında "...lokanta, birahane, gazino, kahvehane, kıraathane, meyhane, han, otel, hamam, sinema, tiyatro, bar, dansing ve emsali yerler..." belediyelerden ruhsat almak zorunda olan iş ve eğlence yerleri olarak sayılmış anılan maddede sayılan işyerleri arasında avukatlık bürosu, noterlik dairesi, muayenehane ve eczaneler bulunmamakta ve bunlar maddedeki "emsalleri" sözcüğünün kapsamına da girmemektedir. Bu nedenle, söz konusu işyerlerinin açılmasıyla ilgili olarak belediyeden ruhsat alınması zorunluluğu da yoktur. Noterlik daireleri, avukatlık büroları, doktor muayenehaneleri ve eczaneler için mevzuatta öngörülen gerekli ve zorunlu hususları denetleme veya belirli hizmetleri yapma gibi harç alınmasını gerektirecek bir belediye faaliyetinin olmaması, işyerinin kazanç amacı gütmesinin harç alınmasını gerekli ve haklı kılmaması nedenleriyle sözü edilen daire, büro, muayenehane ve eczanelerin belediyeden işyeri açma izni almasına gerek bulunmadığı ve 2464 sayılı Yasanın 81.maddesinde yazılı işyeri açma izni harcına tabi olamayacağı mütalaa kılındı.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2464 sayılı Kanun m. 81
- 1512 sayılı Kanun m. 1
- 1512 sayılı Kanun m. 3
- 1512 sayılı Kanun m. 198
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 1
- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 43
- 1297 sayılı Kanun m. 5
- 1580 sayılı Kanun m. 15
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.