İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu

1989/154 E., 1990/10 K. · 19 Ocak 1990

Künye

MahkemeDanıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
Esas no1989/154
Karar no1990/10
Karar tarihi19 Ocak 1990

Konu

Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 10, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 35 ve 5422 sayılı Kanun m. 34 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

5422 sayılı Kurumlar Vergi Kanununun "Tasfiye Memurlarının Sorumluluğu" başlıklı 34.maddesinde tasfiye memurlarının, Kurumun tahakkuk etmiş vergileri ile tasfiye beyannamesine göre hesaplanacak vergilerinden ve itirazlı vergiler ile ilgili sorumlulukları açık ve ayrıntılı bir biçimde hükme bağlanmış olup 35.madde "Tasfiye muamelelerinin incelenmesi" başlığını taşımakta ve tasfiye beyannamesinin verilmesinden sonra vergi idaresince yapılacak işlemleri düzenlemektedir. İşte bu maddede yapılacak bir kısım işlemler için belli süreler öngörülmüş olması, idareye işlemleri süratle ve disiplin içinde yapmasını emreden hükümler niteliğindedir. Ancak bu sürelerin geçirilmesinden sonra yapılan işlemlerin hukuken geçersiz olduğunu veya bu sürelerin geçmesi ile tasfiye memurunun sorumluluğunun kalktığını iddia etmek mümkün değildir. Zira yukarda belirtildiği gibi bu süreler, idareyi ikaz eder ve onu hızlandırmayı amaçlayan sürelerdir. Geçirilmesinden sonra yapılan işlemi hükümsüz kılan süreler değildir. Başka bir değişle 35.maddede yer alan süre ile ilgili hükümler kesinlikle hak düşürücü nitelik taşımazlar.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.