Danıştay 9. Daire
1988/3008 E., 1990/1030 K. · 21 Mart 1990
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 1988/3008 |
| Karar no | 1990/1030 |
| Karar tarihi | 21 Mart 1990 |
Konu
Bu kararda 486 sayılı Kanun m. 4 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 27 anılmaktadır.
Karardan
Olayda, yukarıda sözü edilen belediyenin kanalizasyon işlerini yaptığı sırada şehir suyu şebeke tesislerinde tahribat yaptığı ve su kaybına sebebiyet verdiği nedeniyle tahribat ve su bedeline göre hesaplanan bedelin Belediye Encümeni kararları ile şirketten istenilmesinin kararlaştırıldığı ve şirkete tebliğ edildiği, tebliğe rağmen tahribat ve su bedelinin ödenmemesi sonucun$a davacı adına ödeme emrinin düzenlendiği anlaşılmıştır. Yukarıda açıklanan hüküm karşısında, davalı idarece davacıdan istenen para vergi veya harç niteliğinde olmadığından ve masraf niteliğinde olduğundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre, tarh ve tahakkuk aşaması geçirmesine gerek bulunmadığından bu alacağın "belediye rusumu gibi tahsil olunacağı" hükmü karşısında ödeme emri ile tahsiline gidilmesinde yasal isabetsizlik bulunmamaktadır. Ayrıca uyuşmazlık konusu olan ödeme emrinin dayanağını oluşturan Belediye Encümeni kararlarına karşı idare mahkemesinde dava açılmış olması, 2577 sayılı, İdari Yargılama Usulü Kanununun 27.maddesi uyarınca bu mahkemede yürütmenin durdurulması yolunda bir karar verilmedikçe yürütmeyi durdurmamaktadır. Ancak, yukarıda sözü edilen ve ödeme emrinin dayanağını oluşturan Encümen Kararları hakkında ise idare mahkemesince yürütmenin durdurulması yolunda bir karar verilip verilmediği araştırılmadan vergi mahkemesinin ödeme emrini iptal etmesinde yasal isabet bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.