İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 9. Daire

1984/877 E., 1986/2673 K. · 14 Ekim 1986

Künye

MahkemeDanıştay 9. Daire
Esas no1984/877
Karar no1986/2673
Karar tarihi14 Ekim 1986

Konu

Bu kararda 2464 sayılı Kanun m. 1 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 156 anılmaktadır.

Karardan

2464 sayılı Belediye Gelirleri Yasasının 1.maddesinde belediye sınırları ve mücavir alanları içinde ticari, sınai veya serbest meslek faaliyetinde bulunmanın Meslek Vergisine tabi olduğu 2.maddesinde, Meslek Vergisi mükellefinin, sabit bir işyeri de ticari, sınai veya serbest meslek faaliyetinde bulunan gerçek veya tüzel kişiler olduğu belirtilmiştir. 11.maddesinde de; mükelleflerin belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde birden fazla işyeri bulunması halinde meslek vergisinin her işyeri için ayrı ayrı hesaplanacağı açıklanmıştır. 2464 sayılı yasanın gönderme yaptığı 213 sayılı Vergi Usul Kanununun işyeri tanımını yapan 156.maddesinde; Ticari, sınai, zirai veya mesleki faaliyette işyerinin, Mağaza, yazıhane, idarehane, depo, otel, kahvehane ... gibi ticari, sınai, zirai veya mesleki bir faaliyetin icrasına tahsis edilen veya bu faaliyetlerde kullanılan yerlerin işyeri olduğu hükme bağlanmıştır. Anılan hükümler çerçevesinde deponun işyeri sayılması ve meslek vergisine tabi olması gerekmektedir. Dosyada mevcut yazıdan, deponun tek bir bina olduğu ve 7.bölmeden oluştuğu anlaşıldığından, bir işyeri esasına göre vergi tarhedilmesi gerekirken bölmelerin de müstakil işyerleri kabul edilerek 7 işyeri esasına göre tarhiyat yapılmasında yasal isabet bulunmamaktadır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.