İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 1. Daire

1996/121 E., 1996/223 K. · 25 Kasım 1996

Künye

MahkemeDanıştay 1. Daire
Esas no1996/121
Karar no1996/223
Karar tarihi25 Kasım 1996

Konu

Bu kararda 5302 sayılı Kanun m. 109, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 345 ve 2972 sayılı Kanun m. 28 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Buna göre, İl Özel İdaresi Kanununun 109 uncu maddesinde öngörülen istifa, mahkumiyet ve meclis toplantılarına belli bir süre katılmama hallerinde, il genel meclisi üyelerinin üyelik sıfatları kendiliğinden düşmektedir. Nitekim maddede sayılan hallerde, meclis üyeliğinin düşmesi için ayrıca meclisce karar alınması gerektiği yolunda, gerek bu maddede gerekse Kanunun diğer maddelerinde herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Meclis üyeliğinin mahkumiyet nedeniyle düşmesi üzerine yapılacak işlemler ise, durumun ilgiliye bildirilmesi ve boşalan üyeliğin tamamlanmasından ibaret olup, bu konularda görevli makam, İl Özel idaresi Kanunu'nun 77 nci maddesi ile 2972 sayılı Kanunun 28 inci maddesi hükümleriyle belirlidir. İl Özel İdaresi Kanununun 77 nci maddesinde, İl özel idaresine ait tüm iş ve görevlerin yerine getirilmesinde yetkili makam olarak yalnızca valilik gösterilmektedir. Bu hükmü, il genel meclisi ve il daimi encümenine ait olduğu Kanunda belirtilen iş ve görevler dışında kalan hususlar olarak anlamak gerekeceği kuşkusuzdur. Anılan Kanunda meclis üyeliğinin düşmesi hali için sözü edilen meclis ve encümene herhangi bir görev verilmemiş bulunduğundan, durumun ilgiyle bildirilmesinde valinin görevli ve yetkili olduğunun kabulü zorunludur.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.