Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
1991/129 E., 1992/114 K. · 13 Mart 1992
Künye
| Mahkeme | Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 1991/129 |
| Karar no | 1992/114 |
| Karar tarihi | 13 Mart 1992 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Mükerrer Madde 116, 3505 sayılı Kanun m. 18 ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Geçici Madde 32 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mükerrer Madde 116 yerine, 1.1.1988-31.12.1997 tarihleri arasında uygulanmak üzere 3505 sayılı Yasayla getirilen Geçici Madde 32 ile esas maddede 1985 yılında yer alan ... liralık gösterge 4 kat artırılarak ... lira olmuştur. Bu miktar, Yasama Organının 1988 yılı için özel olarak belirlediği gösterge rakamı değil, sadece, geçici on yıllık bir dönemin başında, göstergeyi on kata kadar artırma yetkisine sahip Bakanlar Kuruluna baz alınmak üzere verilen bir rakamdır. Nitekim her takvim yılının son günlerinde, Bakanlar Kurulunca o yılın ekonomiik konjonktürü dikkate alınarak hayat standardı göstergesi belirlenmiştir. 1986 yılında, bir yıl öncesine göre %100 artışla ... liraya, 1987 yılında ... liraya çıkarılan göstergeler sebebiyle Bakanlar Kurulu Kararı aleyhine açılan davalar Danıştayca reddedilmiştir. 1988 yılına ait %80 civarındaki enflasyon ve geçmiş yıllardaki artış oranları dikkate alınırsa, hayat standardı göstergesinin 1988 yılı için Bakanlar Kurulunca ... liraya çıkarılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Mükerrer Madde 116
- 3505 sayılı Kanun m. 18
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Geçici Madde 32
- 3505 sayılı Kanun m. 118
- Anayasa m. 153
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.