Danıştay 9. Daire
2000/1515 E., 2002/4125 K. · 10 Ekim 2002
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 2000/1515 |
| Karar no | 2002/4125 |
| Karar tarihi | 10 Ekim 2002 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 345, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 353 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Kanunun 11 inci maddesiyle değişen ve 1.1.1999 tarihinde yürürlüğe giren 344. maddesinde; mükellef veya sorumlu tarafından 341. inci maddede yazılı hallerle vergi ziyaına sebebiyet verilmesinin vergi ziyaı suçunu oluşturduğu, vergi ziyaı suçu işleyenlere vergi ziyaı cezasının kesileceği ve bu cezanın, ziyaa uğratılan verginin bir katına, bu verginin kendi kanununda belirtilen normal vade tarihinden cezaya ilişkin ihbarnamenin düzenlendiği tarihe kadar geçen süre için, bu Kanunun 112.inci maddesine göre ziyaa uğratılan vergi tutarı üzerinden hesaplanan gecikme faizinin yarısının eklenmesi suretiyle bulunacağı, vergi ziyaına 359 uncu maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu ceza üç kat, bu fiillere iştirak edenlere ise bir kat olarak uygulanacağı hükümlerine yer verilmiştir. Yukarıda anılan yasa hükmü 1.1.1999 tarihinde yürürlüğe girdiğinden 1997 yılına ilişkin katma değer vergisi tarhiyatı için bu tarihte yürürlükte olmayan yasa hükmünün uygulanması mümkün değildir. Kaldıki uygulanması halinde 1997 yılından itibaren hesaplanacak gecikme faizleri dikkate alındığında vergi ziyaı cezası kaçakçılık cezasından daha ağır bir ceza olacaktır. Bu durum ise yükümlünün fiilinin o tarihte yürürlükte olan cezadan daha ağır bir ceza ile cezalandırılması sonucunu doğuracaktır ki böyle bir uygulama suç ve cezaların kanuniliği ilkesiyle bağdaşmaz.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 345
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 353
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 4369 sayılı Kanun m. 11
- 4369 sayılı Kanun m. 112
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.