Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
1996/149 E., 1997/180 K. · 4 Nisan 1997
Künye
| Mahkeme | Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 1996/149 |
| Karar no | 1997/180 |
| Karar tarihi | 4 Nisan 1997 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Geçici Madde 35, 3946 sayılı Kanun m. 27 ve 3949 sayılı Kanun m. 27 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu yüzden; yukarıda sözü edilen düzenlemede geçen "üzerinden gelir vergisi ödenen gelirler" ibaresiyle aranan gelir vergisinin ödenmiş olması koşulunu, müessesenin amacı ve mali güce göre vergi ödeme ilkesi çerçevesinde değerlendirerek, standart yaşam düzeyinin sürdürülmesinde kullanılan gelirin gelir vergisine tabi olması halinde aramak gerekir. Başka anlatımla; kural, mükelleflerin standart yaşam düzeylerini sürdürebilmek için gerekli harcamaları, vergiye tabi olan veya olmayan her türlü gelirleriyle karşılıyabilecekleri; bunu kanıtlamaları halinde, haklarında hayat standardı esasına göre vergilendirme yapılamıyacağıdır. Ancak; standart yaşam düzeyinin karşılanmasında kullanılan gelir, gelir vergisine tabi ise, vergisi ödenmiş olmalıdır. Bunun sebebi, esasen mükelleflerin beyan dışı bırakılan gelirlerine karine yöntemiyle yaklaşmak amacıyla getirilen hayat standardı esasının, kendisi de beyan dışı bırakılan, yani vergisi ödenmeyen gelirlerle uygulanamaz hale getirilmesinin önlenmesidir. Salt bunun için, Kanun koyucu, düzenlemede, "üzerinden gelir vergisi ödenen gelirler" ibaresini kullanmıştır. Dolayısıyla, vergisi ödenmiş olmak koşulu, izah nedeni olarak ileri sürülen gelirin gelir vergisine tabi olması durumunda aranması gereken bir koşuldur. Bu koşulun, izah olanağını gelir vergisine tabi gelirlerle sınırlıyacak biçimde yorumlanması, hayat standardı esasına göre hesaplanan vergiyi, her halükarda alınması gereken vergi haline getirir ki, bu sonucun açıklanan amaç ve vergilendirme ilkeleri ile bağdaştırılması olanaklı değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Geçici Madde 35
- 3946 sayılı Kanun m. 27
- 3949 sayılı Kanun m. 27
- 3689 sayılı Kanun m. 7
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 113
- Anayasa m. 73
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.