Danıştay 7. Daire
2004/478 E., 2004/797 K. · 31 Mart 2004
Künye
| Mahkeme | Danıştay 7. Daire |
| Esas no | 2004/478 |
| Karar no | 2004/797 |
| Karar tarihi | 31 Mart 2004 |
Konu
Bu kararda 4958 sayılı Kanun m. 23, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 51 ve 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 52 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
492 sayılı Harçlar Kanununun "Vergi yargısı harçları" başlıklı üçüncü kısmında yer alan Mevzu başlıklı 52'nci maddesinde, vergi yargısı işlemlerinden bu Kanuna ekli (3) sayılı tarifede yazılı olanların, vergi yargısı harçlarına tabi olduğu; 53'üncü maddesinde, vergi yargısı harçlarının, harca mevzu olan işlemlerden dolayı vergi mahkemeleri, bölge idare mahkemeleri ve Danıştaya başvuranlar tarafından ödeneceği hükümleri yer almış; aynı Kanunun 125'inci maddesinde ise, bu Kanunun ilgili kısımlarında mükellefiyet hakkında konulmuş hükümlerin aksine, özel kanunlarda hüküm bulunduğu takdirde özel kanun hükmünün uygulanacağı belirtilmiştir. Öte yandan; temyiz konusu bölge idare mahkemesi kararının verildiği tarih itibarıyla yürürlükte bulunan 4958 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun 23'üncü maddesinin (c) fıkrasında ise, Kurum tarafından açılan ve Kurumun taraf olduğu davalar ve icra kovuşturmaları ile ilamlarının her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu hükme bağlanmıştır. Yukarıda yer alan kanun hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığının, vergi yargısı harçlarından muaf olduğu anlaşıldığından; ... Bölge İdare Mahkemesi kararının, anılan Kurum aleyhine karar harcına hükmedilmesine ilişkin temyize konu hüküm fıkrasında isabet görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.