İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 4. Daire

2003/766 E., 2004/419 K. · 8 Mart 2004

Künye

MahkemeDanıştay 4. Daire
Esas no2003/766
Karar no2004/419
Karar tarihi8 Mart 2004

Konu

Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Geçici Madde 59 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 anılmaktadır.

Karardan

Vergi Mahkemesinin … günlü ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 4710 sayılı Kanunla eklenen geçici 59 uncu maddesinde, 31.12.2004 tarihine kadar 26.7.2001-31.12.2002 tarihleri arasında ihraç edilen Devlet tahvilleri ve Hazine bonolarının faiz gelirleri ve elden çıkarılmasından sağlanan diğer kazançların toplamının 2001 yılında 50 milyar lirası, 2002 ve izleyen yıllarda bu tutarın veya artırılmış tutarın her yıl için belirlenen yeniden değerleme oranında artırılmasıyla bulunacak tutarın gelir vergisinden müstesna olduğunun açıklandığı, bu hükme göre sözkonusu istisnadan yararlanabilmek için Devlet tahvili ve Hazine bonosunun 26.7.2001 - 31.12.2002 tarihleri arasında ihraç edilmiş olması gerektiği, olayda ise davacının aldığı Hazine bonusunun Yasanın öngördüğü tarihlerden önce ihraç edilmiş olduğundan istisna hükmünden yararlanmasına olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı istisnadan yararlanma koşulunun 26.7.2001 - 31.12.2002 tarihleri arasında ihraç edilen Hazine bonosu ve Devlet tahvilleriyle sınırlı tutmanın Anayasa'ya, eşitlik, hukuki güvenlik ve vergilendirme dönemi ilkelerine aykırılık oluşturduğunu, tahakkukun yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.