Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
2003/10 E., 2003/174 K. · 18 Nisan 2003
Künye
| Mahkeme | Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 2003/10 |
| Karar no | 2003/174 |
| Karar tarihi | 18 Nisan 2003 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 51, Anayasa m. 73 ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 47 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Seyyar tuhafiyecilik faaliyeti nedeniyle davacı adına 16.12.1995 tarihinden itibaren gerçek usulde mükellefiyet tesisine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın reddi yolundaki ısrar kararı yükümlü tarafından temyiz edilmiştir. 16.12.1995 tarihinde pazar yerinde yapılan denetimde davacının, adına kayıtlı araçla pazarda seyyar tuhafiyecilik yaptığı tespit edilerek tutanak düzenlendiği, 16.4.1999 tarihli yoklama fişiyle de, 16.12.1995 tarihinden beri seyyar tuhafiyecilik faaliyetinde bulunduğunun saptandığından bahisle, 31.5.1999 tarihinde adına 16.12.1995 tarihinden itibaren gerçek usulde mükellefiyet tesis edildiği anlaşılmıştır. Yükümlü dava dilekçesinde; 1994 yılında işi bıraktığını ve keyfiyeti vergi dairesine bildirdiğini, 1.5.1995 tarihinden itibaren bir başka şahsın yanında sigortalı işçi olarak çalışmaya başladığını, pazar yerindeki denetimler sırasındaki tespitin bireysel ticari faaliyetinin bulunduğunu göstermeyeceğini iddia etmiş olup, ... nezdinde düzenlenen 8.6.2000 günlü yoklama fişiyle de davacının adı geçenin işçisi olduğu tespit edilmiştir. Gerçek usulde mükellefiyet tesisi için davacının faaliyeti konusunda hukuken geçerli ve yeterli tespitler bulunmaması karşısında davanın reddi yolundaki ısrar kararında hukuka uygunluk bulunmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.