İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 7. Daire

2000/3881 E., 2002/2826 K. · 18 Eylül 2002

Künye

MahkemeDanıştay 7. Daire
Esas no2000/3881
Karar no2002/2826
Karar tarihi18 Eylül 2002

Konu

Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 344, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu m. 22 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 341 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 22'nci maddesi, verginin tahakkukunu; tarh ve tebliğ edilen bir verginin ödenmesi gereken bir safhaya gelmesi olarak tanımlamış olup, aynı Yasanın 24'üncü maddesinde de, mahiyetleri itibarıyla tahakkuku tahsile bağlı olan vergilerde, verginin tahsilinin, tahakkuku da içine alacağı hükme bağlanmıştır. Damga Vergisi Kanununun 18'inci maddesinde ise, anonim, kooperatif, eshamlı, komandit ve limited şirket mukavelenameleriyle ikmalen vergi ve ceza tarhına konu teşkil eden kağıtların damga vergisinin makbuz karşılığında da ödenebileceği; 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun 22'nci maddesinin (a) fıkrasında, anonim, kooperatif, eshamlı komandit ve limited şirket mukavelenamelerinin veya bunların sermaye artışlarıyla, süre uzatmaları hakkındaki kararlarının tescil ve ilan tarihinden itibaren 3 ay içinde vergi dairesine ödeneceği hüküm altına alınmıştır. Anılan maddede damga vergisinin üç ay içerisinde vergi dairesine ödeneceğinin belirtilmiş olması ve ödemenin öncelikle vergi dairesine bildirimde bulunmayı gerektirmesi karşısında; beyan niteliğindeki bu bildirim üzerinden tarh ve tahakkuk ettirilen damga vergisinin, tahakkuku tahsile bağlı vergi olarak nitelendirilmesi mümkün değildir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.