Danıştay 4. Daire
1996/2045 E., 1997/1196 K. · 10 Nisan 1997
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 1996/2045 |
| Karar no | 1997/1196 |
| Karar tarihi | 10 Nisan 1997 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Geçici Madde 39, 5422 sayılı Kanun m. 25 ve 3824 sayılı Kanun m. 18 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Kanun hükmünün bu düzenleniş tarzından yola çıkarak yatırım indirimi miktarı üzerinden % 20 oranında asgari kurumlar vergisi alınamayacağını söylemek mümkün değildir. 50 seri sayılı Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinde bu konuda yapılan düzenleme Kurumlar Vergisi Kanununun 25 inci maddesinde yer alan hükmün tekrarlanmasından ibarettir. Bu durumda tebliğdeki anılan düzenlemenin ve davacı şirketin 1994 yılı kazancıyla ilgili olarak 1995 yılında verdiği beyannamede yatırım indirimine tabi tutarı % 20 oranlı kurumlar vergisi matrahına dahil etmesi sonucu yapılan vergilemenin kanuna aykırılığından söz edilemez.Tahakkuk eden Kurumlar Vergisi esas alınarak hesaplanan geçici vergi,Kurumlar Vergisi Kanununun mükerrer 40 ıncı maddesine; fon payının da % 7 lik orana isabet eden kısmı, 3824 sayılı Kanunun 18 inci maddesine ve bu hükme dayanılarak çıkarılan 92/3900 Bakanlar Kurulu Kararı'na uygun bulunmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Geçici Madde 39
- 5422 sayılı Kanun m. 25
- 3824 sayılı Kanun m. 18
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 25
- 3946 sayılı Kanun m. 28
- 5422 sayılı Kanun Geçici Madde 21
- 3824 sayılı Kanun m. 12
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Ek Madde 2
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 6
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu Mükerrer Madde 40
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 7
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.