Danıştay 9. Daire
2001/594 E., 2001/4650 K. · 4 Aralık 2001
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 2001/594 |
| Karar no | 2001/4650 |
| Karar tarihi | 4 Aralık 2001 |
Konu
Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 108 ve 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 109 anılmaktadır.
Karardan
Kuyumculuk yapan yükümlünün işyerinde döviz alım-satımı yaptığı halde yetkili müessese izin belgesi olmadan alım satım yaptığının tespit edildiğinden bahisle tarh edilen vergi ziyaı cezalı müessese izin belgesi harcının terkini istemiyle açılan davayı; 492 sayılı Kanunun 108 ve 109. maddelerinde imtiyazname ruhsatname ve diploma harçlarında mükellefin kendilerine bu belge verilen kişiler olduğunun kurala bağlandığı, dosyanın incelenmesinden, kuyumculuk faaliyetinde bulunan davacının işyerinde 3.4.2000 tarihinde düzenlenen tutanakla davacının döviz alım-satımı faaliyetinde bulunduğunun tespit edildiği, ancak davacı tarafından, döviz alım satım işini devamlı yapmadığının, döviz alım satım belgesine sahip olmadığının belirtildiği ve bu tutanağa istinaden yükümlü adına cezalı tarhiyat yapıldığının anlaşıldığı, olayda davacı mükellef adına sözkonusu harcın tarh edilebilmesi için kuruluş izin belgesinin mükellef adına tanzim edilmesi gerekmekte olup davacının döviz büfesi işletmeye yönelik izin belgesi almak için idareye başvurusu bulunmadığından yükümlü adına yapılan cezalı tarhiyatın yerinde olmadığı, diğer yandan idare tarafından yapılan tek tespitin de davacının döviz alım satım işini sürekli ticari bir faaliyet olarak sürdürdüğü yönünde yeterli olmadığı gerekçesiyle kabul ederek cezalı harcı terkin eden …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.