Danıştay 13. Daire
2005/6217 E., 2007/696 K. · 13 Şubat 2007
Künye
| Mahkeme | Danıştay 13. Daire |
| Esas no | 2005/6217 |
| Karar no | 2007/696 |
| Karar tarihi | 13 Şubat 2007 |
Konu
Bu kararda 2886 sayılı Kanun m. 54, 406 sayılı Kanun m. 4 ve 406 sayılı Kanun Ek Madde 18 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yukarıda yer verilen yasal düzenleme, hukukî süreç ile dosyadaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; davaya konu GSM 1800 sayısal hücresel mobil telefon sistemi kurulması ve işletilmesi ile ilgili lisans verilmesine ilişkin telekomünikasyon hizmetinin ancak 2886 sayılı Kanun uyarınca yapılacak ihale sonucunda imtiyazla verilebilmesi, 2886 sayılı Kanun'da kesin teminat oranının %6 olarak belirlenmesi, Ulaştırma Bakanlığı tarafından hazırlanan sayısal hücresel mobil telefon hizmetleri için ihale yoluyla iki adet (GSM 1800) sistem kurma ve işletme lisansı verilmesiyle ilgili idari şartnamede de, iki GSM 1800 lisansı ihalesinin, 2886 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde yapılacağının ve üzerine ihale edilen işletmecinin, 2886 sayılı Kanun'un 54. maddesine göre ihale bedelinin %6'sı oranında kesin teminat vereceğinin öngörülmesi karşısında, imtiyaz sözleşmesinin davaya konu olan lisans bedelinden %6 olarak kesin teminat alınmasına yönelik hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2886 sayılı Kanun m. 54
- 406 sayılı Kanun m. 4
- 406 sayılı Kanun Ek Madde 18
- 2813 sayılı Kanun m. 5
- 4673 sayılı Kanun m. 7
- 4673 sayılı Kanun Geçici Madde 2
- 406 sayılı Kanun Geçici Madde 7
- 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu m. 2
- 2886 sayılı Kanun m. 25
- 4502 sayılı Kanun m. 14
- 4502 sayılı Kanun m. 3
- 406 sayılı Kanun m. 3
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.