Danıştay 3. Daire
2007/89 E., 2007/2446 K. · 20 Eylül 2007
Künye
| Mahkeme | Danıştay 3. Daire |
| Esas no | 2007/89 |
| Karar no | 2007/2446 |
| Karar tarihi | 20 Eylül 2007 |
Konu
Bu kararda 3218 sayılı Kanun m. 8, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 344 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dosyadaki belgelerin incelenmesinden; şubeye 2.298.137,79 Amerikan Dolarına yurt dışından ithal edilen emtianın, hiçbir işleme ve üretime tabi tutulmaksızın ve kısa süre içinde davacı merkeze 3.214.135,00 Amerikan Doları fiyatla satıldığında da çekişme bulunmamaktadır. 3218 sayılı Yasanın 8'inci maddesi gerektirdiğinden, merkez ile şube arasındaki ticaretin dış ticaret rejimine bağlı tutulması, esasen merkez tarafından şubeye yurtdışından ithal edilen emtianın, vergi hukuku ve ticaret hukukunun yukarıda değinilen düzenlemelerine göre merkezin iş yeri olan şubeden, Türkiye'deki merkeze intikalinde, ithalat bedelinden 915.997,21 Amerikan Doları yüksek bedel uygulanması; ekonomik ve ticari gereklere olduğu kadar davacının, 3218 sayılı Yasanın tanıdığı olanaktan yararlanma amacına da uygun görülmemektedir. Nitekim, vergi mahkemesince de serbest bölgedeki şubenin merkezden ayrı bir işletme olmadığının kabulüyle aynı sonuca ulaşılmıştır. Ancak, ithal edilen emtianın, Türkiye'deki merkeze tesliminde 3218 sayılı Yasanın 8'inci maddesi gereği dış ticaret rejiminde bağlı kılınmasından doğan maliyeti de içerdiği gözardı edilmiştir. Vergi Usul Kanununun 3'üncü maddesi uyarınca, vergi idaresince saptanan yüksek maliyetin, dış ticaret rejiminin gerektirdiği harcamalardan kaynaklandığını kanıtlaması gereken davacının bu amaçla sunabileceği kanıtlar istenip, tarh matrahının miktarı yönünden yapılacak inceleme sonucuna göre yeniden karar verilmek üzere temyize konu yapılan kararın bozulması gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 3218 sayılı Kanun m. 8
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 344
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 42
- 5422 sayılı Kanun m. 20
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 3
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 17
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.