İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 7. Daire

2005/1864 E., 2007/2309 K. · 14 Mayıs 2007

Künye

MahkemeDanıştay 7. Daire
Esas no2005/1864
Karar no2007/2309
Karar tarihi14 Mayıs 2007

Konu

Bu kararda 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 86, 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 240 ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 182 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Öte yandan, TIR Sözleşmesi ve Gümrük Kanununun transit taşımacılıkla ilgili hükümlerine göre, malın göndericisi (sahibi) olan davacı Şirketin, transit eşyaya ait vergilerden sorumlu tutulamayacağı yolundaki davacı iddiası, Mahkemece, karara ikinci gerekçe olarak aynen alınmış ise de; davacı Şirketin sorumluluğunun, uluslararası TIR taşımacılığında, kefil kuruluşların, eşyaya ait vergilerden dolayı sorumluluklarının usul, esas ve şartlarının düzenlendiği TIR Sözleşmesine değil, Gümrük Kanununa dayanıyor olması sebebiyle bu gerekçe de yerinde bulunmamıştır. TIR karnesi ile yapılan taşımalarda, eşyaya ait vergiler, giriş esnasında tahakkuk ettirilmediklerinden, bunların, eşyanın sahibi tarafından verilmiş bir teminata bağlanması söz konusu olmadığından, bu gibi durumlarda, yani transit taşımaya konu eşyanın Yurt dışı edilmemesi durumunda, eşyanın sahibinin ya da göndericinin veya taşıyıcı firmanın (karne hamili) Türkiye'de yerleşik olması halinde, bu kişilerin, müşterek ve müteselsil sorumluluk hükümleri çerçevesinde, Gümrük Kanunu uyarınca; mümkün olduğu ölçüde bu sayılanlara gidilmiş olması kaydıyla, kefil kuruluş olan Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğinin ise TIR Sözleşmesi uyarınca sorumluluklarından dolayı takip edilmeleri yolunda işlem tesis edilmesi gerekmektedir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.