İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu

2007/199 E., 2008/7 K. · 25 Ocak 2008

Künye

MahkemeDanıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
Esas no2007/199
Karar no2008/7
Karar tarihi25 Ocak 2008

Konu

Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Ek Madde 7, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 344 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Ek Madde 1 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

213 sayılı Vergi Usul Kanununun Ek 1'inci maddesinin olay tarihinde yürürlükte bulunan şeklinde, 344 üncü maddenin üçüncü fıkrası uyarınca vergi ziyaı cezası kesilen tarhiyata ilişkin vergi ve ceza hariç tutularak, ikmalen, resen veya idarece tarh edilen vergilerle bunlara ilişkin vergi ziyaı cezalarının tahakkuk edecek miktarları konusunda idarenin, bu bölümde yer alan hükümler çerçevesinde mükelleflerle uzlaşabileceği, Kanunun Ek 7'nci maddesinin dördüncü fıkrasında ise, uzlaşmanın vaki olmaması halinde mükellef veya ceza muhatabının, tarh edilen vergiye veya kesilen cezaya, uzlaşmanın vaki olmadığına dair tutanağın kendisine tebliğinden itibaren genel hükümler dairesinde ve yetkili vergi mahkemesi nezdinde dava açabileceği; bu takdirde, dava açma müddeti bitmiş veya onbeş günden az kalmış ise, bu müddetin tutanağın tebliği tarihinden itibaren onbeş gün olarak uzayacağı hükmü yer almış; Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 23.10.1986 gün ve E:1986/2; K:1986/2 sayılı kararında da, Vergi Usul Kanununun Ek 5'inci maddesinde sözü edilen uzlaşmanın temin edilememesi hallerinde de Kanunun Ek 7'nci maddesi hükmünden yararlanılarak dava açılabileceği belirtilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.