Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
2008/3 E., 2009/250 K. · 5 Haziran 2009
Künye
| Mahkeme | Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 2008/3 |
| Karar no | 2009/250 |
| Karar tarihi | 5 Haziran 2009 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 3, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 16 ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 17 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Türkiye'de faaliyette bulunan gerçek ve tüzel kişiler tarafından serbest bölgelerde şube açılması olanaklı kılındığı gibi serbest bölgelerde kurulan işletmelere ortak olmalarına bir sınırlama getirilmiş değildir. Böyle olması, Türkiye'deki gerçek ve tüzel kişilerin serbest bölgelerdeki şubeleri ya da paydaşı bulunulan işletmelerle ilişkilerinin; diğer işletmelerle olan ilişkilerinden farklı içerikte kabulünü gerektiren bir hukuksal durum yaratmamıştır. Diğer bir anlatımla serbest bölgelerde şube açılarak ya da bu bölgede faaliyette bulunmak üzere kurulan işletmelerde ortaklık payı sahibi olunarak; Türkiye'deki işletmenin üretimini artırarak ihracat olanağından yararlanılması yahut serbest bölgeden düzenli ve ucuz girdi temini sürekli kılınabilirse de, bölgedeki şube veya işletme ile ilişkilerin bu amaç dışında ve Türkiye'de vergilendirilmesi gereken matrahın azaltılmasını sağlayacak şekilde yürütülmesi, gerek 3218 sayılı Yasa ve Vergi Usul Kanununa; gerekse Gelir Vergisi Kanununun 41'inci ve Kurumlar Vergisi Kanununun 16 ve 17'nci maddelerinde olduğu gibi piyasa koşulları ya da fiyat mekanizmasından yararlanılarak kazancın bir kısmının vergilendirme dışında bırakılmasına yol açan durumları ifade etmesi nedeniyle işletme ile işletme sahibi ayrı tutularak kurulan sisteme aykırılık oluşturur. Kaldı ki Kurumlar Vergisi Kanununun; kazançları kurumlar vergisine tabi kurumlar arasındaki ilişkilere özgü düzenleme yapan 17'nci maddesindeki yasal koşulların, serbest bölgede ruhsatı kapsamında yürüttüğü faaliyetlerinden doğan kazancı vergiden müstesna olan şube veya ortaklık payına sahip olunan kurumla olan ilişkilerde aranamayacağı açıktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 3
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 16
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 17
- 3218 sayılı Kanun m. 1
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 41
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 15
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 3218 sayılı Kanun m. 8
- 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu m. 11
- 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu m. 12
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.