İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 14. Daire

2011/8450 E., 2012/5672 K. · 18 Eylül 2012

Künye

MahkemeDanıştay 14. Daire
Esas no2011/8450
Karar no2012/5672
Karar tarihi18 Eylül 2012

Konu

Bu kararda 3194 sayılı İmar Kanunu m. 32, 3194 sayılı İmar Kanunu m. 42 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 37 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun yukarıda aktarılan hükümlerinin incelenmesinden, vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı, tebligata konu işlemin Tebligat Kanunu'nda tanımı yapılan anlamda "vekil ile takip edilen iş" kapsamında değerlendirilebilmesi için; tebligat tarihinden önce, avukatın vekaletnamesini ilgili mercie sunarak bu konuda vekil sıfatıyla hareket etmesi (başvuruda bulunması, dava açması gibi) gerekeceği, avukatın başka bir konuyla ilgili olarak tebligata muhatap olan kişinin vekili sıfatıyla hareket etmiş olmasının, her konuda muhatabın vekili sıfatıyla hareket edeceği ya da etmek zorunda olduğu anlamına gelmeyeceği, bu durumun Avukatlık Kanunu'nun 37. maddesinde düzenlenen avukatın kendisine teklif edilen işi sebep göstermeden reddebileceği yönündeki hükmün doğal sonucu olduğu, daha önceden başka bir konuyla ilgili olarak sunulan vekaletnamenin genel vekaletname olmasının da sonucu değiştirmeyeceği, genel vekaletname verilmesinin amacının, ilgilileri her dava veya işlem için yeni bir vekaletname verme külfetinden kurtarmak olduğu hususu dikkate alındığında, bir avukatın genel vekil kılınmasının, müvekkilin talimatı olmadan bütün işleri takip etme mecburiyetini avukata yüklemeyeceği anlaşılmaktadır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.