Danıştay 13. Daire
2019/853 E., 2020/456 K. · 13 Şubat 2020
Künye
| Mahkeme | Danıştay 13. Daire |
| Esas no | 2019/853 |
| Karar no | 2020/456 |
| Karar tarihi | 13 Şubat 2020 |
Konu
Bu kararda 5369 sayılı Kanun m. 2, 5369 sayılı Kanun m. 1 ve 5369 sayılı Kanun m. 6 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
5369 sayılı Evrensel Hizmet Kanunu'nun (Kanun) 2. maddesinde evrensel hizmetin, Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde coğrafi konumlarından bağımsız olarak herkes tarafından erişilebilir, önceden belirlenmiş kalitede ve herkesin karşılayabileceği makul bir bedel karşılığında asgari standartlarda sunulacak olan internet erişimi de dahil elektronik haberleşme hizmetleri ile bu Kanun kapsamında belirlenecek olan diğer hizmetleri ifade ettiği, anılan Kanun'un 1. ve 6. maddelerinin değerlendirilmesinden, evrensel hizmet gelirinin bir idari yaptırım olmadığı, şirketlerin evrensel hizmete tabi faaliyetlerden elde ettiği net satış hasılatı üzerinden evrensel hizmet geliri hesaplanmasının gerektiği ve davacı şirketin tüm faaliyetlerinden elde ettiği gelirin yetkilendirme kapsamında kabul edilmesinde Kanuna uygunluk bulunmadığından, elektronik haberleşme hizmeti kapsamında olmayan hizmet satışları üzerinden tahsil edilen miktarın tespit edilerek ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle davacıya iadesi gerekmekte olup, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.