Danıştay 2. Daire
2016/7898 E., 2020/920 K. · 18 Şubat 2020
Künye
| Mahkeme | Danıştay 2. Daire |
| Esas no | 2016/7898 |
| Karar no | 2020/920 |
| Karar tarihi | 18 Şubat 2020 |
Konu
Bu kararda 3359 sayılı Kanun Ek Madde 4, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 54 anılmaktadır.
Karardan
3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun Ek 4. maddesine aykırılık teşkil ettiği ileri sürülerek iptali istemiyle açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun Ek 4. maddesinin ikinci fıkrasında, "... Ancak beşinci ve altıncı grup ilçe merkezlerine bağlı yerleşim yerleri ile Bakanlar Kurulunca tespit edilecek il merkezi ve il merkezlerine bağlı yerleşim yerlerinde Devlet hizmeti yükümlülüğünü yerine getirenler, tekrar Devlet hizmeti yükümlüsü olduklarında istekleri dışında bu yerlere atanamazlar." hükmünün düzenlendiği, davalı idare tarafından, davacının daha önce devlet hizmet yükümlülüğünü yerine getirdiği bölgenin altıncı grup ilçe merkezi olduğu, anılan Kanun hükmünde, "beşinci veya altıncı grup ilçe merkezine bağlı yerleşim yerlerinde görev yapma" şartı arandığı, bu sebeple, davacının görev yerinin, ilgili Kanun maddesinde sözü edilen bölgelerden olmadığı ileri sürülmekte ise de; davacının, devlet hizmet yükümlüsü olarak ilk görev yaptığı ... ili, ... İlçesine bağlı yerleşim yerinde başka hastane olmadığı, dolayısıyla, davacının, ilgili Kanun hükmü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu sebeple, davacının ikinci kez altıncı grup ilçe merkezinde yer alan bir hastaneye atanmasına ilişkin işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.