İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 4. Daire

2016/11178 E., 2020/2813 K. · 8 Eylül 2020

Künye

MahkemeDanıştay 4. Daire
Esas no2016/11178
Karar no2020/2813
Karar tarihi8 Eylül 2020

Konu

Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 3, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 54 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Dava konusu olayda, tapu kayıtlarındaki 1 nolu formun incelenmesi neticesinde, davacının maliki bulunduğu … İlçesi … Mahallesi … parselde bulunan gayrimenkulü 31/08/2009 tarihinde 8.000,00 TL bedel karşılığı aldığı ve 06/12/2011 tarihinde 106.000,00 TL bedel karşılığında devrettiği, buna göre davacı tarafından, 2009 yılında satın alınan bağımsız bölümün, bu tarihten itibaren 5 yıllık süre geçmeden satıldığı, takdir komisyonunca Kanunun kendisine verdiği görev ve yetki çerçevesinde, davacının kendi beyan ettiği harç matrahı olan 106.000,00 TL esas alınarak bu tutardan Gelir Vergisi Kanunu'nun 80. ve 81. maddeleri dikkate alınarak gerekli tenzillerin yapılması sonucu matrahın belirlendiği ve buna istinaden dava konusu tarhiyatların tesis edildiği görülmüştür. Bu durumda 213 sayılı Kanun'un 3. maddesi uyarınca yapılan tarhiyatın yerinde olmadığına ilişkin ispat külfeti davacıya ait iken dosyaya buna ilişkin ispat edici bilgi, belgeler sunulmadığından, dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmamakta olup davalı idarenin temyiz talebi kabul edilerek Mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşüyle çoğunluk Dairemiz kararına katılmıyorum.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.