Danıştay 7. Daire
2018/1877 E., 2020/4755 K. · 19 Kasım 2020
Künye
| Mahkeme | Danıştay 7. Daire |
| Esas no | 2018/1877 |
| Karar no | 2020/4755 |
| Karar tarihi | 19 Kasım 2020 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 114, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 30 ve Anayasa m. 73 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Vergi mahkemesince, idare tarafından takdire sevk tarihi dikkate alınarak takdir komisyonuna sevkin zamanaşımını durdurmak amacıyla yapıldığı kabul edilmiş ve tarhiyatın hukuka uygunluğu bu yönüyle değerlendirilmiştir. Ancak yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri uyarınca, Kanun'da takdir komisyonuna başvurulmasına bağlanan ve belirlilik ve öngörülebilirlik arz eden hukuki sonuç zamanaşımının durması olduğundan genel ilke olarak takdir komisyonuna sevkle tarh zamanaşımının durduğunun kabulü gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece olayda resen tarh nedeninin bulunup bulunmadığının ve resen takdir edilen matrahın hukuka uygun olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmekterdir. Uyuşmazlık konusu olayda hakkında vergi incelemesi başlatılan davacı takdire sevk edilmiş, takdir komisyonunca henüz matrah takdir edilmeden incelemenin tamamlanması üzerine ve davacı hakkında vergi inceleme raporu düzenlendikten sonra takdir komisyonunca anılan vergi inceleme raporundaki tespitler esas alınmak suretiyle matrah takdirine gidilmiştir. Vergi tarhiyatına karşı açılan davalarda dava konusu edilebilir nitelikteki tarh işleminin dayanağı olan takdir komisyonu kararının alındığı tarih itibarıyla re'sen tarh nedeninin bulunması gerekli ve yeterli olduğundan, işin esası incelenerek karar verilmesi gerekirken dava konusu vergi ve cezaların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle işlemlerin iptali yolunda verilen mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunu reddeden temyize konu kararda hukuki isabet bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 114
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 30
- Anayasa m. 73
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 31
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 113
- Anayasa m. 2
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 33
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 134
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- 6009 sayılı Kanun m. 8
- 6009 sayılı Kanun m. 30
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 72
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.