Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
2020/1238 E., 2020/1360 K. · 16 Aralık 2020
Künye
| Mahkeme | Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 2020/1238 |
| Karar no | 2020/1360 |
| Karar tarihi | 16 Aralık 2020 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 114, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 353 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 364 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinde sayılan re'sen vergi tarhını gerektiren sebeplerin varlığı halinde vergi inceleme elemanlarınca ilgili dönem matrahı re'sen takdir edilebileceği gibi takdir komisyonuna başvurularak da matrahın takdir edilmesi sağlanabilecektir. Anılan maddede sayılan hallerde matrahın takdir komisyonu tarafından takdir edilebileceği tartışmasız olup bu durumdaki bir mükellefin takdire sevk edilmesine ve düzenlenen inceleme raporlarının takdir komisyonunca done olarak kullanılmasına yasal bir engel bulunmamaktadır. Değinilen bu durum 213 sayılı Kanun'un 364. maddesi ışığında usulsüzlük cezasının kesilmesini gerektiren olayın tespitinde de geçerlidir. Israr kararında, vergi incelemesine imkân tanımak amacıyla yapılan takdire sevk işleminin zamanaşımını durdurmayacağı kabul edilmiş ve özel usulsüzlük cezasının hukuka uygunluğu bu yönüyle değerlendirilmiştir. Kanun'da takdir komisyonuna başvurulmasına bağlanan ve belirlilik ile öngörülebilirlik arz eden hukuki sonuç zamanaşımının durması olduğundan takdir komisyonuna sevkle ceza zamanaşımının durduğunun kabulü gerekmektedir. Somut olayda takdir komisyonu kararının idareye tevdii üzerine ihbarnamelerin kalan süre içinde tebliğ edildiği anlaşıldığından özel usulsüzlük cezasının zamanaşımına uğramadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu nedenle işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken dava konusu cezanın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle verilen temyize konu ısrar kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 114
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 353
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 364
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 113
- Anayasa m. 2
- 6009 sayılı Kanun m. 8
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 72
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 75
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 31
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 74
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 30
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 54
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.