Danıştay 8. Daire
2016/14051 E., 2021/226 K. · 21 Ocak 2021
Künye
| Mahkeme | Danıştay 8. Daire |
| Esas no | 2016/14051 |
| Karar no | 2021/226 |
| Karar tarihi | 21 Ocak 2021 |
Konu
Bu kararda 4736 sayılı Kanun m. 1, 5584 sayılı Kanun m. 13 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yukarıda aktarılan mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre, 23/05/2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6475 sayılı Posta Hizmetleri Kanunu'nda, mülga 5584 sayılı Posta Kanunu'nun aksine açıkça, posta taşıyan memur ve dağıtıcılardan toplu taşıma ücreti alınmayacağına dair herhangi bir hükme yer verilmediği, 4736 sayılı Kanun'da sonraki tarihlerde yapılan değişikliklerde kimlerin şehir içi toplu taşıma hizmetlerinden ücretsiz veya indirimli yararlanacağının belirlendiği, postacı ve dağıtıcıların bu kapsamda sayılmadığı; başka bir ifadeyle, 11/02/2002 tarih ve 2002/3700 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nda T.C. Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü bünyesinde görev yapan postacı ve dağıtıcılar için getirilen muafiyet hükmünün yeni bir düzenleme yapılıncaya kadar geçerli olduğu ve bu konuda ilgili kanunlarda yapılan değişikliklerde anılan görevliler için söz konusu hizmetlerden ücretsiz olarak yararlandırılmalarına dair bir düzenleme yapılmayarak kanun koyucunun iradesinin bu doğrultuda oluştuğu görülmektedir. Bu durumda, posta teşkilatı personelinin, toplu taşımadan ücretsiz yararlanmalarını sağlayan Yasa hükmünün yürürlükten kaldırılmış olması karşısında; belediyece bu hizmetten ücretsiz yararlanmanın kaldırılmasına yönelik işlemde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.