Danıştay 13. Daire
2019/1304 E., 2020/3764 K. · 22 Aralık 2020
Künye
| Mahkeme | Danıştay 13. Daire |
| Esas no | 2019/1304 |
| Karar no | 2020/3764 |
| Karar tarihi | 22 Aralık 2020 |
Konu
Bu kararda 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 148, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 146 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
5411 sayılı Yasa'nın 53. maddesinde, bankaların, kredilerle ilgili olarak, doğmuş veya doğması muhtemel zararların karşılanması için yeterli düzeyde karşılık ayırmak zorunda oldukları kurala bağlanmış ve 146. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendinde de ayrılması gereken karşılıkların ayrılmaması hâli idari para cezasını gerektiren eylemler arasında sayılmıştır. Olayda, davacı Banka nezdinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen rapor uyarınca davalı idarece kesilen para cezasının, mevzuata uygun olarak karşılık ayrılmamış her bir kredi müşterisi için ayrı ayrı hesaplamasına engel bir durum olmadığı gibi, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 15. maddesinin 2. fıkrasında yer alan, aynı kabahatin birden fazla işlenmesi hâlinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idarî para cezası verileceği düzenlemesi de zaten bunu gerektirmektedir. Aksi düşünce, bankalara Yasa'da düzenlenen para cezasının tespit sayısı kadar kesilmesi sonucunu doğuracaktır ki, bu durumun hakkaniyetle bağdaşmayacağı açıktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 148
- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 146
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 53
- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 15
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 46
- 2575 sayılı Danıştay Kanunu m. 38
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.