Danıştay 2. Daire
2019/1543 E., 2020/3882 K. · 30 Aralık 2020
Künye
| Mahkeme | Danıştay 2. Daire |
| Esas no | 2019/1543 |
| Karar no | 2020/3882 |
| Karar tarihi | 30 Aralık 2020 |
Konu
Bu kararda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu Ek Madde 33, 1593 sayılı Kanun m. 216 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 46 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin birlikte incelenip, değerlendirilmesinden; ölüm belgesi hizmetlerinin yerine getirilmesi konusunda birince derecede aile hekimlerinin görevli ve yetkili olmadığı ve söz konusu hizmetlerin, hizmetin türüne göre ilgili hekimler ve kurumlar (belediye hekimi, toplum sağlığı hekimi, adli tıp kurumu ve hastaneler) tarafından yerine getirileceği anlaşılmakla birlikte, ölüm belgesi düzenleme hizmetlerinin yürütülmesi noktasında, bu hizmetlerin yürütülmesine ihtiyaç duyulan yerlerde hizmetin aksamadan devamlılığı açısından ve iş yükü gözetilerek, ilgili hekim veya kurumların bulunmaması durumunda aile hekimlerinin de görevlendirilebileceği sonucuna ulaşılmaktadır. Bu itibarla, dava konusu Yönetmeliğin dayanağı olan 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu ile 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu ve bu Kanuna dayalı olarak hazırlanan Aile Hekimliği Uygulama Yönetmeliği'ne uygun düzenlemeler içeren dava konusu 19/01/2010 günlü, 27467 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Mezarlık Yerlerinin İnşaası ile Cenaze Nakil ve Defin İşlemleri Hakkında Yönetmeliğin, 19/01/2013 günlü, 28533 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişik 4. maddesi, (h) bendinde düzenlenen "veya aile hekimini" ibaresinde ve anılan Yönetmeliğin 16. maddesinin 3. ve 4. fıkralarında hukuka aykırılık görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.