Danıştay 4. Daire
2019/778 E., 2021/1337 K. · 2 Mart 2021
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 2019/778 |
| Karar no | 2021/1337 |
| Karar tarihi | 2 Mart 2021 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 257, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 149 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 413 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dava konusu 31 Seri No.lu Sirküler incelendiğinde, esasen 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 413. maddesinin 4962 sayılı Kanunun 17. maddesi ile değişik ikinci fıkrasının Maliye Bakanlığına yetki veren ilgili maddesinde belirtilen, "mükelleflerin, vergi durumları ve vergi uygulaması bakımından müphem ve duraksama yaratan hususlarda istemiş oldukları izahatın (açıklamanın), her mükellefe ayrı ayrı yazı ile verilmesi yerine; aynı durumda bulunan tüm mükelleflere, aynı anda ve tek işlemle duyurulmasının sağlanması" amacına matuf düzenlenmesi gerekirken, burada ifade edilen içerik ve amaç aşılarak ve yeni yükümlülükler getirilerek, adeta genel tebliğ hüviyetinde ve genel düzenleyici işlem niteliğinde, bir başka ifadeyle genel tebliğ ile düzenlenmesi mümkün bir hususun dava konusu sirküler ile normlar hiyerarşisine aykırı bir şekilde düzenlendiği anlaşılmakla iptali gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Nitekim, davalı idarece hazırlanan ve 17/12/2017 tarih ve 30273 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 486 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğ ile, “Defter-Beyan Sistemi” hakkında açıklamalara yer verilmiş, ayrıca “Defter-Beyan Sistemi” üzerinden defter tutma, beyanname ve bildirim gönderebilme işlemlerinin yapılması hususunda, meslek mensupları ve meslek odaları yetkilendirilmiştir. Söz konusu Tebliğ ile davalı idarenin Sirküler ile düzenleyici işlem niteliğinde yetki verme uygulamasından vazgeçtiği görülmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 257
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 149
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 413
- 3568 sayılı Kanun m. 2
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 227
- 5228 sayılı Kanun m. 8
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 28
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50
- 4008 sayılı Kanun m. 6
- 3568 sayılı Kanun m. 149
- 6009 sayılı Kanun m. 15
- Anayasa m. 2
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.